Dagboek van een trouwfotograaf

Dagboek van een trouwfotograaf

Het lijkt op een bruiloft alsof ik de foto’s zo uit m’n mouw schudt. En ik vind dat dat ook zo moét lijken  – onopvallend aanwezig zijn, af en toe een praatje maken, een stukje bruidstaart meeprikken, het zorgt er allemaal voor dat ik deel ben van de dag en makkelijk weg val tussen de andere gasten. Op die manier gaan mensen gewoon het leukst op de foto! Maar ik (en met mij veel andere bruidsfotografen) heb wel degelijk over echt alles nagedacht en ben heel bewust met alles bezig op je bruiloft – al in de voorbereiding zorg ik er voor dat de dag zo goed mogelijk vastgelegd kan worden.

Nu houdt ik wel van een stukje schrijven en voor wie het leuk vind bij deze dan ook indruk van hoe ik als bruidsfotograaf jullie bruiloft beleef:

keep-calm-i-m-your-wedding-photographer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens het eerste gesprekje heb ik al met jullie de dag globaal doorgenomen en mijn manier van fotograferen uitgelegd. Een week of twee van tevoren neem ik altijd weer even contact op voor de definitieve dagplanning – hiervan maak ik altijd een eigen beknopt schema met de dingen die tijdens de bruiloft op mij van toepassing zijn zoals tijden, locaties en het nummer van de ceremonie meester. Ik print de dagplanning uit én bewaar deze tevens on-line zodat ik er ook bij kan als ik de papieren versie kwijt mocht raken.

De avond van tevoren zorg ik dat mijn tas helemaal klaar en ingepakt  is: Beide camera’s & flitsers gecheckt, sd-kaartjes leeg,  batterijen opgeladen, lenzen schoon, extra batterijen mee voor zowel de camera’s, flitsers als flitstriggers – ik zorg dat ik voor alles een back-up heb, zodat het niet echt een probleem is als er onverhoopt iets stuk gaat. Kleding leg ik alvast klaar, schoenen gepoetst, auto bijgetankt en ik zet het adres waar ik moet beginnen alvast in m’n smartphone. En niet onbelangrijk: Nu ik papa ben is het handig dat vriendinlief weet dat zij die nacht de fles & luier voor haar rekening  neemt, zodat ik uitgerust aan de dag kan beginnen – al heeft zij inmiddels ook de routine om mijn agenda te checken en van tevoren al weet wanneer ik een bruiloft fotografeer.

Op de ochtend van jullie bruiloft zorg ik dat ik ruim op tijd vertrek. Hoogstwaarschijnlijk ben ik dan ook wat te vroeg aanwezig, maar op die manier is het geen probleem als er onverwacht vertraging optreedt. Meestal verraden de ballonnen of vlaggetjes al waar ik moet zijn in de straat – ik parkeer bewust mijn auto ietsje verder in de straat, zodat er ruimte blijft om de trouwauto direct voor de deur. Ik stel me even aan iedereen voor en vaak krijg ik al een kop koffie aangeboden vóór ik m’n tas uitgepakt heb. Dat is fijn beginnen – ik vind de gastvrijheid op zo’n dag altijd geweldig!

Vanaf het moment dat ik m’n camera’s om mijn nek heb hangen ben ik constant bezig met compositie, achtergrond en licht, ook al zie je dat waarschijnlijk niet aan me omdat dat inmiddels bijna een tweede natuur is. Waar ga ik staan, hoe is de achtergrond, heb ik hier misschien invloed op, waar komt het licht vandaan en welke instellingen gebruik ik. Vaak gaat het vanzelf en snel, maar heel soms is het zoeken en wat meer uitproberen, maar dat geeft niet – het geeft me juist een kick om ook op plekken met lastig licht goede foto’s te maken! Van elk moment maak ik altijd meerdere foto’s, waar er vaak duidelijk één de beste is en in de uiteindelijke reportage komt.

Het fotograferen van de voorbereiding is een goed moment om te zien wie de belangrijke personen zijn op de dag: Ouders, broers of zussen, beste vriendinnen, iedereen die er ’s ochtends vroeg al bij is heeft meestal een sterke band met jullie en houdt ik daarom de rest van de dag dan ook ietsje meer in de gaten dan andere gasten. Terwijl de kapper of visagist bezig is, maak ik even een praatje en laat iedereen wennen aan het feit dat er de hele dag foto’s genomen gaan worden. Vrijwel altijd is binnen een paar minuten de spanning voorbij en “hoor ik er bij”. Ik ben niet de hele tijd bij jullie, maar kijk juist waar de leuke dingen gebeuren – de voorbereiding van anderen hoort net zo goed bij de dag en ook zij beleven soms grappige momenten (corsages opdoen en stropdassen knopen blijkt altijd weer een grappige uitdaging). Ik zet niets in scene, maar geef soms een heel klein beetje sturing als dat de foto’s ten goede komt – een kwartslag draaien naar het raam toe kan een groot verschil maken en haalt niet direct de spontaniteit uit de foto.

Trouwjurk aan, trouwauto gearriveerd, misschien even een broodje eten en dan is het tijd voor de fotosessie. Ik realiseer me dat veel mensen dat best spannend vinden en zie het dan ook als mijn taak om jullie gerust te stellen zodat jullie ontspannen op de foto gaan. Ik stel vaak voor gewoon een rondje te gaan lopen en gewoon te kijken wat we tegenkomen. We kletsen wat over van alles en nog wat, en we stoppen even als ik een geschikte plek zie voor foto’s. Ik blijf op een afstandje en geef alleen globaal wat aanwijzingen, zonder jullie té specifiek in een pose te zetten: “Geef elkaar eens een goeie knuffel” werkt natuurlijker dan “ga tegenover elkaar staan met je hoofd een kwartslag gedraaid en je handen op elkaars zij” – iedereen heeft z’n eigen maniertjes en ik vind het leuk om juist die vast te leggen. Ik heb vaak wél een aantal foto’s in mijn hoofd die ik graag wil doen, maar als een bepaalde foto niet meteen spontaan lukt, dan is dat geen probleem, een paar minuten later is er vast weer een kans. Het is bij elke bruiloft altijd nog goed gekomen en ik heb er dan ook vertrouwen in dat het lukt.

Vaak heb ik aan een uurtje genoeg en is het dan tijd voor de ceremonie! Terwijl de gasten een plekje zoeken heb ik even de tijd om de plaats van de ceremonie te verkennen. Hoe is het licht? Valt de zon door de ramen niet toevallig over een half uur precies op het bruidspaar? Heb ik een flitser nodig? Uit welke hoek leg ik de binnenkomst vast? Kan ik makkelijk overal komen? Misschien wip ik nog heel even binnen in het kamertje waar jullie wachten om dat laatste spannende moment met z’n tweetjes vast te leggen.

De ceremonie leg ik zo compleet mogelijk vast en sluip stilletjes rond – vanuit verschillende hoeken, zowel van ver als dichtbij, en altijd met een schuin oog naar jullie en de gasten voor een lach of een traan. Vaak probeer ik te anticiperen op momenten en maak juist dán meerdere foto’s (wanneer moeders een zakdoek uit de tas haalt kun je er op wachten dat er een traan gaat komen!). Bij de geloftes, kus en ringen kies ik positie zodat ook de gasten jullie kunnen blijven zien – iedereen is deel van het moment en het draait niet alleen om de foto’s. Ik heb dan al een paar testfoto’s genomen en weet dat mijn instellingen goed zijn om die paar belangrijke momenten goed vast te leggen.

Dan is het tijd voor felicitaties en de receptie. Vaak gaan mensen in groepjes staan en dat zijn  dan ook niet de meest fotogenieke momenten. Toch kan het niet anders dan dat er gekkigheidjes gebeuren. Ik blijf vaak rustig rondjes lopen, kijk om me heen en probeer aan te voelen waar iets kan gaan gebeuren.

Nog even een paar groepsfoto’s – ik heb tijdens het rondje lopen met de fotosessie vaak al een plek gezien waar dit het beste kan. Dit is het enige moment waar ik de regie wél echt in handen neem om het zo goed mogelijk te laten lopen. Een beetje streng zijn met een geintje tussendoor werkt altijd goed. De ceremoniemeester vraag ik even om hulp, aangezien die de daggasten goed kent en daarmee de groepjes makkelijk bij elkaar kan krijgen.

Het diner is voor mij een rustmoment, al maak ik wel altijd even een sfeerimpressie. De hele dag staan mijn zintuigen wijd open en dan is even rust kunnen nemen essentieel om scherp te kunnen blijven. Ik zit graag even apart, maar wel binnen hoorafstand – als zich dan wat leuks voor doet kan ik er tóch snel bij zijn voor een foto. Ik gebruik die tijd ook om even batterijen te wisselen en alvast een externe flitser in een hoek bij de dansvloer te installeren – deze kan ik via mijn camera naar wens aan of uitzetten voor een speciaal effect tijdens het feest. Vaak betekent het diner speeltijd voor de aanwezige kinderen, en als ik er tijd voor heb vind ik het leuk ze even bewust in de gaten te houden voor een paar super-spontane foto’s.

Als de avondgasten binnen komen voor het feest, ben ik er weer klaar voor. Tijdens de openingsdans gebruik ik vrijwel altijd een flitser en loop ik langzaam rondjes om het bruidspaar heen.  Duidelijk in het zicht van iedereen, maar niemand lijkt me echt op te merken omdat alle aandacht naar het bruidspaar gaat – precies zoals ik het wil. Wanneer de andere gasten ook los gaan op de dansvloer vind je mij ook op de dansvloer – alleen niet om te dansen maar juist omdat ik het leuk vind om van dichtbij het feestgedruis vast te leggen.

Terwijl het feest in volle gang is, pak ik mijn tas in om naar huis te gaan. Ik bedank nog even de ceremoniemeester voor de goede zorgen en ga in alle rust naar huis terwijl de rest van de gasten nog lekker verder feesten. Altijd weer een gek moment. In de auto laat ik mijn laptop de foto’s alvast kopiëren tijdens het ritje naar huis. Thuis doe ik dit nogmaals op mijn vaste computer én maak automatisch een backup naar een externe harde schijf. Zekerheid voor alles – zo staan de foto’s veilig op meerdere plekken en kan ik met een gerust hart direct de volgende dag weer een bruiloft fotograferen.

En zo eindigt de eerste helft van mijn werk – nu is het tijd om foto’s uit te zoeken en de reportage na te bewerken 🙂